In onze ogen is het midzwaard ideaal om maximaal te kunnen genieten van ieder vaargebied. Vele verhalen gehoord over de Oostzee, Denemarken en het onberekenbare van de Duitse bocht. Tijd dus om dit nu op eigen kiel (midzwaard) te gaan ervaren.

Iets later dan gepland op de eerste vakantiedag gooien we de trossen los in de thuishaven Monnickendam. Op naar Makkum zodat we morgenvroeg het tij mee hebben als we de sluis doorgaan. Heerlijk zo’n eerste dag onder zeil. Makkum is net bezeild en de Lady Guinevere snijdt lekker door de golven van het Marker- en IJsselmeer, zwaar beladen als ze is. Volgens de gps arriveren we rond half elf ‘s avonds in Makkum. Net donker en wel even
rekening houden met de gemelde ondiepte in de geul naar Makkum. Maar ach, met het midzwaard half op, hoeven wij ons hier geen zorgen over te maken. Op het moment dat wij Makkum aanlopen hebben de weergoden bedacht dat het tijd is geworden om flink wat water naar beneden te laten storten. Dit kan helpen om de gemelde ondiepte door droogte in de geul te verminderen, maar wij vinden het vooral jammer dat we net voor het afmeren nog onze zeilpakken moeten aantrekken. De haven van Makkum ligt overvol en dit herinnert ons eraan dat het hoogseizoen is. Wij nemen een snel besluit; we overnachten bij Tornado Sailing, de importeur van onze boot. Hier vinden wij inderdaad een plek voor de nacht en wij melden aan vrienden van ons daarheen te komen.

We krijgen twee opstappers voor de komende dagen. Zij varen mee over het Wad via Ameland naar Lauwersoog. Na nog een flinke borrel met z’n vieren toch maar te kooi. Morgenochtend lekker een warme douche op de werf, een goed ontbijt en dan het Wad op. Een heerlijk zonnetje en een lopend noordwestenwindje beloven een mooi dag op het Wad. Het is even wachten voordat we geschut worden, maar gelijk na de sluis zetten we het zeil om via de Boontjes en het Vingegat koers naar Ameland te zetten. Het is nog iets vroeg in het tij en ik ben blij dat we een zeer ruime wind hebben zodat het midzwaard geheel opgehaald kan worden. Zonder problemen passeren we de Abt-ton en gaat de dieptemeter weer meer water aangeven. Het is een rustig dagje, zon, wolken en west 3. Hoe Hollands kan het zijn. Een heerlijke manier om met vrienden lekker bij te praten en te genieten van de vele gezichten van het Wad. ‘s Middags meren we af in Nes op Ameland. Tijd voor een uitgebreide borrel.

‘s Morgens weer bijtijds weg richting Lauwersoog. Hier gaan onze vrienden weer terug en wij het avontuur Oostzee tegemoet. Er staat meer wind dan verwacht en we zitten vroeg in het tij. Gelukkig kruipen we ook vandaag weer net over de ondieptes heen. Het blijft een leuk gezicht als anderen dat nog niet lukt. Leve de geringe diepgang van onze D37!. Op het laatste restje uitstromend tij passeren we ‘s morgens vroeg Schiermonnikoog. Het is even doorbijten als rond half vijf ‘s morgens de wekker gaat, maar de beloning ‘s morgens vroeg is groot. Mooi licht, absolute stilte en het verder dag zien worden. Het ziet er naar uit dat we een mooie dag temoet gaan. Helaas valt de wind wat tegen: west 2-3. We maken minder voortgang dan gepland. Het oorspronkelijke reisdoel was Norderney. Gedurende de dag besluiten we om door te varen naar Helgoland. Hier vandaan is de sprong naar Brunsbuttel iets minder groot. Ook in Helgoland komen we in het donker aan. Op Helgoland bunkeren we maximaal diesel en slaan ook nog wat belastingvrije whiskey in. Als je er toch bent, zeg ik profiteren! Ik ben tenslotte een nederlander en gezien de hordes duitse toeristen die deze uitstulping in de Noordzee bezoeken om goedkoop te shoppen, hoeven we ons niet te generen.

Op naar Brunsbuttel. Wederom een vroege start van de dag. We moeten immers zorgen dat we het tij meehouden op de Elbe. Helaas vanmorgen weinig wind en veel mist. Leve de radar en AIS! Gelukkig komt op de Elbe naast de zon ook een matig windje tevoorschijn. Wij zijn op en top in vakantiestemming. Dit wordt nog beter als wij in de loop van de middag de zuidersluis van Brunsbuttel binnenvaren. We zijn vanaf nu in een voor ons onbekend vaargebied. Na een goede borrel aan boord en vele handige en goedbedoelde tips van onze buren die na 3 maanden Oostzee weer huiswaarts keren (tsja, de kleinkinderen, he), gaan wij ‘s avonds lekker uit eten met zicht op de haven. Heerlijk!

We zagen wat op tegen de tocht over het Kieler kanaal. Gelukkig viel dit enorm mee. Helaas hebben we oostenwind en varen we volledig op de motor. Je bent dan toch weer blij dat je een goede pruttel onderdeks hebt staan. Bij Holtenau linksaf en de Oostzee ligt voor de boeg. We stoppen vandaag in Laboe waar we de dieselvoorraad weer aanvullen (zucht, waarom heeft de Delphia 37 in de midzwaarduitvoering slechts een dieseltank van 80 liter. We hadden gerekend op het dubbele toen we de boot kochten. Niet getreurd, mit zwei kannister in de bakskist hebben we in ieder geval 40 liter reserve bij ons). Vanuit Laboe vaar je binnen een half uur de Kielerbocht uit en de Oostzee op. Geweldig! Nu nog een paar uurtjes zeilen en we zijn in Denemarken. Zodra we in Deense wateren zijn, wissel ik dan ook gelijk de Duitse gastenvlag voor de Deense. We hadden al vakantie, maar nu nog even meer. ‘s Avonds meren we af in Sonderborg waar ook het koninklijk jacht ligt. Op een oud zeilschip achter ons heeft een gedeelte van hare majesteits bemanning een feestje. Grotendeels aan dek. Goed uitzicht zo in het ondergaande zonnetje. Denemarken is zo slecht nog niet.

Uit betrouwbare bronnen hebben we vernomen dat als je in de Kleine belt bent, Dyvig en Mjels Vig zeer fraaie ankerplaatsen zijn. Dit lijkt ons dus een goede bestemming voor ons Deense avontuur. Vaste plannen hebben we niet. We gaan waar de wind ons brengt. Dit is vandaag niet ver, dus luisteren we de eerste uren naar het gepruttel van onze trouwe viercilinder. In de middag komt er een noordoosten windje en rollen we de zeilen uit. Dit blijft
voor mij toch altijd het mooiste moment. Als de zeilen staan en de motor via de stopknop tot zwijgen wordt gebracht. Wind en water, geweldig. ‘s Middags vinden we bij Dyvig een mooie ankerplek en blazen we Lancelot, onze bijboot voor het eerst op. Toch leuk om met je 2 pk-tje door de ankerplaats heen te pruttelen. We zitten in een periode van heel mooi weer. Veel zon en weinig wind. Helaas dus veel de motor gevaren de eerst dagen. Wel genoten van het heldere water en de mooie omgeving. We durven alleen het water niet zo goed in. Het wemelt hier van de kwallen. Niet enkelen, geen tientallen, maar duizenden. De kleintjes niet groter dan een euro, de groteren rustig 20-30 cm. Ze zijn overal. Gelukkig weet een van de weinige nederlanders die we tegenkomen in deze vakantie ons te vertellen dat ze niet prikken. Wij gelijk het water in. Dit bleek even doorbijten. Het water is veel kouder dan we verwachtten. Wel tijdens het snorkelen een mosselbank gespot. Gelijk ons eigen maaltje bij elkaar geraapt. Dit was ‘s avonds dus smullen aan boord.

Iedere dag varen we een stuk. Als we het rondje Funen willen maken, moeten we een beetje tempo houden. Veel tijd voor uitgebreide sight seeing hebben we dan ook van niet. Komt een andere keer nog wel. We wisselen haventjes af met ankeren op idyllische plekjes en zijn helemaal in vakantiestemming. In de loop van de week trekt de wind gelukkkig aan. Als we, na geankerd te hebben bij Faeno op de Grote Belt komen hebben we echt een paar geweldige geweldige zeildagen: ruim water, koersen variererend van aan de wind tot halve wind. We gooien het anker uit bij Korshavn en genieten hier van de avond. ‘s Morgens vers brood gehaald in een winkeltje op een kwartier lopen. Weer tijd om door te gaan. In de loop van de middag trekt de wind aan tot 6-7.

Lancelot, ons bijbootje, hangt nog achter de boot. Het was afgelopen dagen zulk rustig weer, dat we niet de moeite hebben genomen Lancelot op dek te leggen. Vandaag had dat wel beter geweest. Stuiterend over de golven volgt Lancelot ons. Gelukkig gaat het goed. We meren ‘s avonds af in Kerteminde. Hier genieten we nog even van een zeilwedstrijd welke voor de haven wordt gehouden. In Kerteminde blijven we een dag liggen. De regen valt ‘s morgens met bakken naar beneden. Dit nodigt niet uit om verder te gaan varen. Het stadje wel verkend en de voorraden weer aangevuld. In Kerteminde is het de eerste keer dat we in Denemarken een grote supermarkt tegenkomen. Profiteren dus.

Het is weer tijd om verder te gaan. We zakken weer een stukje af naar het zuiden en belanden in Dagelokke. Hiervandaan door naar Stryno. Vervolgens steken we door naar Lyo een klein eilandje waar de tijd heeft stilgestaan. Het wordt tijd om voorzichtig aan terug te gaan richting Nederland. We ankeren nog een een nacht in een baai en steken dan door naar Maasholm, Duitsland. We krijgen tijdens onze tocht naar Maasholm uitgeleide door regen, heel veel regen. Ik wist niet dat er zoveel water naar beneden komen komen. Het zicht neemt af tot een paar meter en de wind trekt stevig aan. Gelukkig duren dit soort buien niet heel lang en na een uurtje wordt het weer droog. De wind neemt in de loop van de middag helaas wel af. Ook de tocht van Maasholm naar Laboe kenmerkt zich door een vlakke zee en het ontbreken van iedere vorm van wind. In Laboe gooien we de tank nog een keertje vol en we overnachten naast het sluizencomplex van Holtenau. Het avontuur Oostzee zit erop en is ons goed bevallen. Nu nog lekker genieten van de terugreis. Helaas staat de wind pal west als we het Kielerkanaal doorgaan. Dit is dus weer een hele dag motoren. De weersberichten voor de duitse bocht zien er niet veelbelovend uit. Hopelijk kunnen we profiteren van het gaatje in het slechte weer dat er aan lijkt te komen. Bij Brunsbuttel spreken we een aantal mensen die al een paar dag in de haven liggen. Het weer in de Duitse bocht is slecht. Morgen is ook nog niet veelbelovend, maar overmorgen lijkt iets rustiger te zijn. We besluiten om in ieder geval naar Cuxhaven te gaan, zodat we hopelijk in een keer naar Norderney kunnen doorsteken als het weer het toe laat. Het is druk voor de sluis. Velen willen met ons mee naar buiten. Het weer aan de andere kant is slecht. Er staat veel wind pal op de kop en we hebben stroom mee. Een typisch geval van wind tegen stroom. Dit worden uren van flink hakken. Bij Cuxhaven aangekomen besluiten we in het verenigingshaventje dat in de Amerikahaven ligt te overnachten. Hier worden we hartelijk ontvangen en zien we diverse nederlandse schepen die achtergelaten zijn. De bemanningen zijn al naar huis, door tijdsnood gevlucht voor het slechte weer. Wij luisteren nog eens goed naar de weerberichten en zijn ervan overtuigd dat we morgen goed naar Norderney kunnen varen. Hopelijk staat de wind niet te westelijk, zodat we nog kunnen zeilen.

Eind van de middag luwt de wind en schijnt het zonnetje. Wat is het weer toch veranderlijk We vertrekken zodra het tij op de Elbe kentert. Er staat vanmorgen zelfs heel weinig wind en de eerste uren zijn we aan het motorzeilen. Gelukkig kan de motor uiteindelijk uit en we genieten van de mooie dag. Het wordt wel een lange dag. Uiteindelijk is het al lang donker als we de haven van Norderney binnenlopen. Met veel pijn en moeite vinden we nog een plekje voor de nacht. Morgen gelijk door naar nederland. Het ziet er naar uit dat dit voorlopig de laatste dag is dat er acceptabel weer is om te zeilen op de noordzee. We vetrekken iets later dan gepland omdat we de tank nog even wilden volgooien. Het bunkerstation was gesloten en ik heb diesel gehaald met de jerrycans bij het tankstation verder op. Is even sjouwen, maar dan heb je wel weer een volle tank. Het is een onstuimige dag. Ik ben dan ook blij als we de ondieptes bij Norderney achter ons hebben gelaten en op veiliger water zitten.

Het reisdoel van vandaag is Lauwersoog. In eerste instantie lijkt dit redelijk bezeild. Helaas ruimt de wind verder en moeten we gaan kruisen. Dit kost tijd. Ook trekt de wind gedurende de dag flink aan tot een dikke kracht 7.
De Noordzee is onrustig en er staan behoorlijke golven. Dit wordt een dagje doorbijten. Door het kruisen verliezen we tijd, veel tijd. De geplande aanloop bij Schier met daglicht gaat niet lukken. Dit is erg jammer. De oostenlijke betonning is namelijk niet verlicht en dit betekent dat we door moeten zeilen naar de meer westelijke aanloop die wel verlicht is. Gelukkig hebben we radar en dat moet de aanloop wat aangenamer maken. Als we de aanloop tussen de eilanden door naderen, blijkt het dat de radar het weer eens niet doet. Hier hebben we vaker last van. Waarschijnlijk een “wakkel contactje”, oftewel een draadje dat ergens niet goed vast zit en door het stampen van de boot geen contact maakt. Deze keer komt het echt ongelegen. De betonning ligt niet meer op de plaats waar deze volgens de gps-kaart zou moeten liggen. Geen goede kaart en geen radar. Dit wordt dus
volledig op de lichten van de betonning varen. Niet fijn. Het is ondertussen bijna half een ‘s nachts, ik ben moe, er staat een enorme zeegang en de kakefonie van knipperende lampjes op de diverse tonnen doet denken aan de kermis. Dit wordt doorbijten. Ruimte voor fouten is er niet in dit smalle geultje. Een verkeerde beslissing betekent onherroepelijk schipbreuk op de banken. Wel de verkeerspost Schiermonnikoog aangeroepen en gelukkig zien zij mij op de radar. Geruststellend is dat zij een oog in het zeil houden (alhoewel ik nu gewoon op de motor naar binnen ploeter). Ik ben blij als ik tussen de eilanden door ben en het water rustig wordt. Leve het Wad! Nu nog een uurtje doorvaren en we zijn in Lauwersoog.

Na het afmeren in de haven neem ik vlug een douche om het zout van de dag van me af te spoelen en val in diepe slaap. Heerlijk uitgeslapen. Dit doet een mens goed. Vanmiddag gaan we door naar Ameland om van daaruit door te steken naar huis. De wind staat westelijk en neemt af als wij eind van de middag afvaren. Dit wordt motoren. Het lukt ons om met de laatste schemering Ameland aan te lopen. Varen in het donker op het Wad is niet handig. Blij dat we direct een plekje gevonden hebben in de haven. Vlak nadat we een borrel ingeschonken hebben, zien we dat een boot vastloopt in de haveningang. Dat is niet handig met vallend tij en de weersvoorspelling voor de nacht. Vlug gooien we de trossen weer los en proberen hulp te verlenen om het schip weer los te krijgen. Dit is niet meer gelukt. Ze hadden in het donker een aantal prikken gemist en waren pal op de ondiepte bij de haveningang gevaren. Dit wordt een ongemakkelijk nachtje voor hen. Hun boot hing al behoorlijk scheef op de kiel toen wij weer afmeerden in de haven. Wij weten nu weer waarom we zo blij zijn met het
midzwaard.

‘s Morgens is de wind aangetrokken tot een dikke windkracht 8 en de vooruitzichten geven aan dat het nog slechter wordt. De wind staat pal west, de kant die wij op moeten. We besluiten om een dagje in de haven te blijven liggen. Een wijs besluit blijkt later. ‘s Middags hebben we continu windkracht 9-10 gemeten. De hele kade stond onder water door het opgezweepte water. Ook de volgende dag is het nog te slecht om uit te varen. Dit wordt overleggen met m’n werk. Ik ga niet meer op tijd terugkomen om te kunnen beginnen. Gelukkig zijn er op het werk geen grote issues en kan ik een paar dagen extra verlof nemen. Het waait hard, maar ook staat er een zonnetje. We strijken neer op een terrasje in Nes op Ameland. Zo in de bebouwde kom heb je er geen erg in dat het zo hard waait. We blijven dan ook lang op het terras zitten.

Het is tijd om verder te gaan. We vertrekken ‘s morgens dan ook zodra het tij het toelaat. Via het Vingegat en het Kimstergat gaan we naar Harlingen. Hier vandaan gelijk verder over de Boontjes naar het Kornwederzand. De Boontjes is net aan bezeild. Het is druk bij de sluizen en we liggen een dik uur te wachten aan het remmingwerk. We besluiten om door te varen naar Enkhuizen als we de sluis door zijn. De wind staat goed en we moeten opschieten. Tijdens de laatste schemering varen we de haven van Enkhuizen binnen. Bijna thuis. ‘s Morgens redelijk op ons gemak vertrokken. Vandaag varen we door naar Monnickendam, de thuishaven. Hier maken we de boot schoon en vertrekken we met de auto naar huis. De vakantie zit er op. Een geweldige vakantie om op terug te kijken. De Oostzee is voor herhaling vatbaar!